En Duinbergen . . .

Duinbergen is een deel van de gemeente Knokke-Heist in West-Vlaanderen en een van de bekendste badplaatsen van België.
Anders dan Knokke wordt Duinbergen gekenmerkt door vele karakteristieke villa's en weinig winkels.
Voor 1900 was het gebied tussen Heist en Knokke onbebouwd.
Rond 1900 werden plannen gemaakt om dit gebied een toeristische functie te geven.

De Duitse urbanist en architect Hermann-Josef Stübben kreeg de opdracht om de concessie Duinbergen vorm te geven.Hiervoor werden later ook twee organisaties opgericht: de Société de Duinbergen in 1901 en de maatschappij Knocke-Duinbergen-Extensions (1911).
Duinbergen groeide zeer snel na de start van deze plannen.
In 1901 werd het Hotel de Chalet geopend, en in 1903 opende Hotel Pauwels haar deuren.
Daarnaast werden ook veel villa's gebouwd, in 1908 stonden er reeds een tachtigtal. Dit was mede het gevolg van de aanleg van noodzakelijke nutsvoorzieningen zoals waterleiding en riolering.
In 1908 waren er reeds 6816 zeebaden.
Duinbergen heeft de dag van vandaag veel van haar charme weten te bewaren. Toch heeft ook Duinbergen te lijden onder de ontwikkeling van het toerisme en de daar bijhorende bouw van appartementsgebouwen.
Vooral langs de Zeedijk rest weinig of niets meer van het oorspronkelijke Duinbergen.
Het ontstaan van Duinbergen.
Het bezit van de duinen langs de zee was weinig lonend voor de erfgenamen van Charles Serweytens, enkel de opbrengst van enkele magere weiden en van de jacht.
Daarom lieten zijn weduwe een zeedijk bouwen en een spoorwegstation om zo toeristen aan te trekken naar de nieuwe badplaats Heist.
Leopold Wilmart, de directeur van de spoorwegmaatschappij Brugge-Blankenberge , zal haar daarbij helpen.
In 1867 tekent zij daarvoor een akte .
In 1869 wordt een eerste villa in haar duinen te Heist gepland, maar ... door de Frans - Duitse oorlog van 1870 blijft het bij het de graafwerken.
In 1888 zal de dierenschilder Alfred Verwee de eerste villa te Knokke bouwen.
Daar werd reeds in 1856 een telegraafpost opgericht om de mogelijkheid te hebben de regering te verwittigen, wanneer een vijandelijke vloot de schelde zou binnenvaren.
Ondertussen waren er heel wat rechtsgeschillen met de staat nopens de Hazegraspolders, en ook tussen de staat en mevrouw Serweytens.
De staat werd veroordeeld op 11 juli 1887 tot vergoeding van 14 jaar onrechtmatig bezitting van twee gebouwen (het douanehuisje en de vuurtoren van Heist) op haar terrein.
De kleinzoon langs moederszijde van Charles Serweytens , Donat Van Caillie, was advocaatnotaris te Brugge en zou de grote stoot geven tot het ontstaan van Duinbergen.
Reeds in 1893 liet hij in de duinen een houten keet timmeren waar de vele wandelaars , mensen op een ezeltje, en zonnekloppers een verfrissende drank of een belegde boterham of snoep konden kopen.
Reeds had hij een naam voor het gebouwtje uitgebracht : het zou 'Zeebergen' noemen. Die naam was mooi en passend vlak bij de zee en de hoge duinen op die plaats.
Maar omdat Zeebrugge vlakbij was en er zo heel wat verwarring zou ontstaan, liet hij de naam "Duinbergen" schilderen op het houten barakje.
Zo'n broze kreet trotseerde de vele winterstormen niet en verdween na enkele jaren, maar...de naam "Duinbergen" bleef.'Les Chardons ' de eerste villa van Duinbergen werd in 1900 gebouwd.
De Société de Duinbergen werd op 1 februari 1901 te Brugge opgericht.
De beroemde Duitse Architect en Urbanist Stübben had de plannen gemaakt voor de nieuwe badplaats .
In dat jaar werd de "laiterie" (later: Hotel du Chalet) geopend.
De 'Société de Knocke-Duinbergen-Extencions' in 1911 opgericht bezorgde hen nog drie hectaren grond oostwaarts gelegen.
Met de staat werd een gelukkig overeenkomst gesloten voor 20 jaar: gedurende twintig jaar mag niet gebouwd worden op 300 meter afstand van de zee.
Reeds op 25 augustus 1902 wordt de badplaats door de gouverneur, graaf Charles d'Ursel, ingehuldigd van Duinbergen werd een prachtig feest.
De gouverneur kwam naar Heist, waar hij op het stadhuis werd ontvangen.
Met de burgemeester,schepenen en ander voornaam gezelschap trok hij op naar de "Laiterie" ; en het station, waar een groots feestmaal plaats greep. Daarvan getuigt nog het fijne menu (soep , zes gangen, fruit en gebak), dat in Jugendstil werd getekend en bij De Haene te Brugge gedrukt.In 1904 besluiten de spoorwegen hun lijn van Heist naar Knokke door te trekken.
Wanneer alles in orde schijnt te zijn, komen nieuwe moeilijkheden: Knokkedorp voelt zijn handelscentrum bedreigd en men richt een verdedigingscomité op .
Er komt een veto na een geanimeerde meeting in het oude gasthof De zwaan (Le Cygne, nu de Cnoc) op 24 februari 1907 en ... de uitbouw van Duinbergen blijft op zich wachten tot 1920.Er kwam een compromis tussen de familie Serweytens en de Société de Duinbergen en op 9 januari 1911 wordt een nieuwe maatschappij "Knokke-Duinbergen-extencions opgericht.
Zij leggen een steenweg aan van de St-Margaretha-kerk schuin naar de zee, de Parmentierlaan genoemd naar een persoonlijke personaliteit .
Op het verkaveling plan droeg die straat de naam van Serweytens de Mercx.
Bij het uitbreken van de oorlog in augustus 1914 was de dijk bijna klaar. Het Duitse leger stelt er zware batterij 'Kaiser Wilhelm' op ter bescherming van de Zeebrugge. Die batterij wordt na de eerste Wereldoorlog vernietigd en vervangen door het zegemeer .
Bij het einde van de oorlog op 11 november 1918 was de Belgische kust in een beklagenswaardige toestand, en zelf nog in de winter van 1921-1922 begeeft de zeedijk op twee plaatsen,daar er nog geen golfbrekers waren.Een groep Antwerpenaars met de heer Joseph Nellens beginnen op 6 april 1922 met de financiering van Albertstrand.
Nu begint de bouw van de vele 'Cottages' volgens de urbanisatierichtlijnen van de eigenaars.