De gebroeders Nellens

De zonen Jacques en Roger Nellens nemen na het overlijden van hun vader in 1971 de algemene leiding van het Casino over. 
In 1971 breidt Jacques Nellens de activiteiten verder uit. 
Hij vernieuwt het gebouw in 1972 om het veelzijdiger te maken en aan te passen aan de nieuwe noden van de congresorganisatoren.
Om het Casino-imago eer aan te doen, besloot de Directie in 1987 een aantal verfraaiingswerken te laten uitvoeren, buiten de contractuele verplichtingen t.o.v. de Gemeente. 
De totale kosten voor deze verbouwingswerken bedroegen ± 80 miljoen BEF.
Er is een aanbesteding voor verbouwingswerken door de architecten Léon Stynen en P. De Meyer (Antwerpen), maar de uiteindelijke uitvoering gebeurt onder leiding van architecten D. Sandra (Kortrijk) en R. Debrock (Knokke). Zo krijgt o.m. de noordgevel een nieuwe vensterverdeling, de zuidgevel (aan de westelijke hoek) een ander uitzicht. Ook het interieur, voornamelijk de grote feestzaal en de hal, wordt aangepast.

De legendarische reis

Sinds mei 1983 siert het grote doek "De legendarische reis" van Paul Delvaux, de oostkant van de boven-hall, gemaakt in 1974 in opdracht van Jacques Nellens voor het Casino van Chaudfontaine, en na opzegging van de concessie aldaar, overgebracht naar het Casino te Knokke. 

In 1987 komt er dan een derde muurschildering, namelijk van de Amerikaanse kunstenaar Keith Haring, ditmaal aan de trappenzone in de boven-hall.
Het huidige exterieur is voornamelijk resultaat van de meer "klassieke" aanpak van architect Louis Govaerts bij de verbouwingen van 1954-1955. 
De voorheen opvallende constructieve karakteristieken (betonbouw, staal en glas) en de zuivere lijnvoering zijn hierdoor verdwenen.
Betonskelet met eenvoudige bakstenen gevels, voorheen bekleed met keramiektegels : grijze voor de parementen, donkere voor de plint. 

Na de verbouwing van 1954-1955 hebben de gevels een bekleding bestaande uit witte cementbepleistering met gebruik van Franse witsteen voor o.m. plinten en vensteromlijstingen.
De zee gerichte of noordgevel is nog steeds symmetrisch zoals oorspronkelijk ontworpen, enkel een later gebouwd hoekvolume aan de oostzijde doet hier afbreuk aan. 
De drielobbige bovenbouw is voorheen meer opengewerkt door drie reusachtige gebogen glasvlakken in spiegelruit, bedoeld om de grens tussen binnen en buiten op te heffen en het gebouw een zo groot mogelijke transparantie te geven. De huidige muurdammen en verticale vensterverdeling zijn resultaat van de verbouwingen in respectievelijk 1954-1955 en 1971-1972. 
Een zware stenen balustrade vervangt de vroegere metalen buisleuning.

In de winter van 1992-1993 werd het binnen gebouw in een nieuw kleedje gestoken. Muurbekleding en nieuw tapijt werden aangebracht in de Kroonluchterhall, de Grote Feestzaal, de Keith Haring Hall en het Ambassadeurssalon. 
In de G. Nellenszalen werd gekozen voor een crèmekleurige kunststofvloer met zijdeglans, vervaardigd uit polyurethaan. 
Deze keuze werd bewust gemaakt omdat tapijt met of zonder motieven het harmonisch geheel van kunstwerken in een kunstgalerij kan verstoren. 
Ook de buitenkant van het Casino kreeg een volledige onderhoudsbeurt.
In 2003 wordt de Magrittezaal beschermd als monument bij ministerieel besluit.
Sinds september 1995 maakt het Casino Knokke deel uit van de Groep Partouche, leider van de spelsector in Frankrijk. Later zal Partouche zijn concessie verkopen aan Napoleon Games.